Sommige herinneringen staan in je geheugen gegrift. Niet omdat ze perfect waren of een rib uit je lijf hebben gekost, maar omdat ze je compleet uit het alledaagse trekken. Zo’n moment beleefden wij onlangs als gezin. Na weken van regen, snotneuzen, overlopende wasmanden en werkgerelateerde deadlines, besloten we dat het tijd was voor iets bijzonders. Iets dat we nog nooit hadden gedaan. Iets waar we het over twintig jaar nog steeds over zouden hebben. En dus stonden we daar, met gezonde spanning en zonnebrillen op ons hoofd, op het vliegveld van Texel. Klaar voor onze allereerste rondvlucht met Tessel Air. Mijn vrouw Renée, onze oudste zoon Floris (11) en ik. Oh ja, natuurlijk ook onze piloot. Vier personen. Eén klein vliegtuigje en een uitzicht dat we nooit meer zouden vergeten.

Het begon met een opmerking van Floris

Zoals zoveel avonturen bij ons thuis, begon ook deze met een opmerking van Floris. We fietsten langs een weiland en hij keek omhoog. “Pap, zou het niet vet zijn om zelf te kunnen vliegen?”

Ik wilde net reageren met iets als: “Ja, dat lijkt me ook mooi, maar daar moet je jaren voor studeren”, toen mijn telefoon piepend iets van zich liet horen. Een e-mail van Tessel Air. Alsof het zo moest zijn. Een aanbod voor een rondvlucht boven Texel in een vierpersoons vliegtuigje. Daar gaan we dus mooi geen nee tegen zeggen!

Binnen tien minuten had ik geboekt. We hadden iets op ons lijstje staan om naar uit te kijken. Een herinnering waar we het nog lang over zullen hebben. Balen dat het niet een dag later al was, want ik had er direct enorm veel zin in.

De grote dag: zenuwen en zonnebrillen

We arriveerden bij Texel International Airport. Klinkt indrukwekkend, maar het is een gezellig, klein vliegveld waar je het personeel bij de voornaam leert kennen. De sfeer is relaxed, het uitzicht wijds en de vliegtuigen… tja, die zijn klein. Cessna’s. Vliegtuigjes die eruitzien alsof je ze met een goede duw van de grond krijgt.

Onze piloot, een vriendelijke kerel van ergens in de twintig, stelde ons meteen op ons gemak. Hij legde rustig uit wat we konden verwachten, gaf wat veiligheidsinstructies en vroeg wie er voorin naast hem wilde zitten. Ik keek even naar Renée en Floris, maar hun blikken spraken boekdelen. “Pap, jij moet voorin,” zei Floris. Dus daar zat ik, op de plek van eer, pal naast de piloot.

Zelf vliegen (en hoe dat voelde)

Wat ik niet had verwacht: ik mocht ook een stukje zelf vliegen. Echt bizar! De piloot gaf wat korte uitleg, vertelde hoe ik het toestel recht kon houden en liet me ervaren hoe gevoelig zo’n vliegtuigje reageert. Mijn handen trilden lichtjes. Deels van de zenuwen, deels van de adrenaline, maar ik voelde me voor even de koning van het luchtruim. “Niet te scherp draaien, Ferry,” hoorde ik nog, toen ik iets te enthousiast richting een zandbank wilde sturen. Dubai, here we come! Grapje, we vlogen enkel boven Texel en een mooi stukje van Vlieland.

Texel van boven: zand, zee en zon-aanbiddende zeehonden

Toen we eenmaal in de lucht hingen, gebeurde er iets bijzonders. Mijn zenuwen verdwenen als sneeuw voor de zon. Het uitzicht, het zachte gebrom van de motor, de eindeloze vlakte onder ons… het voelde alsof we zweefden. Alsof we even niet meer deel uitmaakten van de chaos op de grond. Even weg van de dagelijkse zorgen.

De piloot wees ons op herkenningspunten: de vuurtoren, het dorpje De Koog, Vakantiepark De Krim (waar we logeerden) en de haven van Oudeschild. We zagen fietsers als mieren over de duinen slingeren. Boten die als dobberende luciferdoosjes op de Waddenzee dreven. En ja hoor, op het strand van Vlieland: een groepje zeehonden, die lagen te zonnen alsof ze voor een reclamefolder poseerden. Floris was door het dolle heen en riep: “Kijk pap, daar liggen ze gewoon echt!”

Waarom dit meer is dan een leuk uitje

Een rondvlucht boven Texel is natuurlijk indrukwekkend vanwege het uitzicht. Maar voor mij ging het die dag om iets anders. Om het samen doen. Om de gedeelde spanning voor vertrek, de verwondering tijdens de vlucht en het napraten terwijl we met onze voeten weer op vaste grond stonden.

Opvoeden is vaak een aaneenschakeling van praktische momenten: schoenen aan, boterham smeren, huiswerk maken, tandenpoetsen. Soms vergeet je dan hoe bijzonder het is om samen iets nieuws te beleven. Iets dat buiten je comfortzone ligt. Iets dat je verbindt.

Praktische tips voor andere ouders (en grootouders)

Wil je ook zo’n rondvlucht maken? Hier zijn een paar tips die wij onderweg hebben verzameld:

• Boek op tijd, zeker in het hoogseizoen zijn de zonnige dagen een gewild moment.
• 30 minuten is leuk, maar 60 is beter. Dan zie je echt het hele eiland.
• Laat een volwassene voorin zitten (tip: je mag misschien zelf even vliegen).
• Zorg dat iedereen vooraf naar de wc gaat. Echt. Geloof me.
• Laat de kinderen zelf dingen opzoeken op de kaart, dan blijft het nog beter hangen.

Een herinnering om nooit te vergeten

Aan het eind van de dag zat Floris aan tafel enthousiast te bellen met opa en oma. Zijn dag kon niet meer stuk. “Pap, kunnen we dit volgend jaar weer doen? Maar dan met opa en oma erbij.” En zo had hij het alweer voor elkaar. Het volgende familie-uitje is al min of meer geboekt.

Voor wie twijfelt: ja, het is spannend. Ja, het is niet goedkoop. Maar sommige herinneringen zijn de investering waard. Een rondvlucht boven Texel is één van die herinneringen: voor eventjes met je kind een vogel zijn, dat is onbetaalbaar.

Bonustip: zeehonden spotten vanaf het water

Heb je na de rondvlucht nog geen genoeg van Texel? Dan is een boottocht met Het Sop een absolute aanrader. Wij stapten aan boord voor een tocht op het water, op zoek naar zeehonden in het wild. Vriendelijke mensen, een gezellige sfeer en leuke feitjes over de dieren en het gebied. En ja hoor, we zagen ze: een grote groep wilde zeehonden die lagen te zonnen op de zandbanken, een stuk dichterbij dan vanuit de lucht. Er zwom zelfs een nieuwsgierige zeehond op nog geen 10 meter van de boot. Op de terugvaart mochten de kinderen brood voeren aan de zeemeeuwen en kregen de volwassenen een lokaal borreltje. De kinderen vonden het een geweldige middag en konden geen genoeg krijgen van het zeemeeuw-voeren! Oh, papa trouwens ook niet!

Er zijn van die weken dat alles tegelijk lijkt te gebeuren. Werk dat uitloopt, een kind met koorts, een lekke band op maandagmorgen en het besef dat je weer drie verjaardagen bent vergeten. Je holt, je organiseert, je troost, je kookt, je stoeit, je veegt snotneuzen af en probeert tussendoor ook nog een enigszins sociaal mens te zijn. Maar ergens onderweg raak je jezelf kwijt.

Ik hou zielsveel van mijn kinderen. Echt. Er is niets dat ik liever zie dan mijn kinderen die om me heen springen, lachen, ontdekken. Maar soms… soms is liefde ook even afstand nemen. Even uitzoomen. Niet omdat je weg wilt, maar omdat je anders verdwijnt in de dagelijkse sleur van het gezinsleven. Ik voelde aan alles: ik moet even pas op de plaats maken. Niet omdat ik het niet aan kan, maar juist omdat ik het altijd té goed wil doen.

Dus ik besloot een paar dagen weg te gaan. Alleen. Bewust. Zonder kinderen. Zonder planning. Zonder constante ruis. Ik ging op zoek naar een plek waar ik niet hoefde te zorgen, te schakelen of te multitasken. Een plek waar ik mocht ademen. Die plek werd KampinaStaete in Oisterwijk.

Alleen, maar absoluut niet eenzaam

Voor wie het niet kent: KampinaStaete is een kleinschalig luxe vakantiepark midden in het groen, waar je verblijft in een van de circa 25 houten huisjes. Van compacte cottages voor twee personen tot de wat grotere en luxere Diamond Suites. Ik verbleef in zo’n Diamond Suite en kreeg daar iets wat ik al jaren niet meer had ervaren: absolute rust. De suite zelf was stijlvol ingericht met een ruime keuken (met vaatwasser), een fijn zitgedeelte, gescheiden douche en toilet en als kers op de taart: een eigen hottub. Geen bubbelbad dat je aanzet met een knopje, maar eentje die je zelf moet stoken met hout en vuur. Meditatief bijna. En warm. Héérlijk warm.

Het park is volledig autovrij en dat merk je meteen. Geen gejaag, geen irritaties, geen autoradio’s die te hard staan. Je wandelt in alle stilte langs houten huisjes, over paden die slingeren tussen het groen. Er lopen sierkippen los over het terrein, konijntjes schieten weg als je te dichtbij komt en af en toe zie je een eekhoorn in de bomen. Alles ademt kalmte. Ik maakte dagelijks een wandeling over het terrein, soms met een kop thee in mijn hand. Uren zat ik naast de vijver op een bankje, met een goed boek in mijn handen. Geen telefoon, geen gesprek, geen kind op schoot. Alleen ik en wat woorden op papier.

Op de tweede middag… een powernap. Midden op de dag, in een hangmat die zachtjes wiegde tussen twee bomen, met de zon op mijn gezicht. Het soort slaap dat je overvalt omdat je lijf zich veilig voelt. Alsof de natuur zegt: “ik houd je wel even vast.”

Hoe minder, hoe meer

De tiny house waarin ik verbleef had alles wat ik nodig had. Een bed waar je in wegzakt alsof je in een wolk ligt. Een keuken zonder magnetron (yes!), een badkamer met regendouche en een terras waar zelfs de muggen zich rustig hielden. Geen tv. Geen afleiding. Alleen Wi-Fi, voor als je toch even wilt doen alsof je bereikbaar bent.

Ik wandelde uren door de bossen en langs de vennen van Oisterwijk. Zonder buggy. Zonder kind dat na 200 meter vraagt of we er al bijna zijn. Zonder geklaag dat er geen ijsje gegeten mag worden. Ik hoorde de stilte én m’n eigen gedachten. Niet allemaal leuk, wel verhelderend. Soms moet je even afstand nemen van de chaos om te kunnen horen wat je nodig hebt.

Wat me opviel: de rust bleef niet alleen buiten, die kroop langzaam ook naar binnen. Ik werd geduldiger met mezelf. Liet gedachten toe die ik normaal wegdruk. Dacht na over patronen, keuzes, de eeuwige drang om alles te managen. Je hoeft niet alles in goede banen te leiden. Soms is het genoeg om gewoon even te zijn.

Ontbijt voor één

Ik trakteerde mezelf op ontbijtboxen aan de deur. Broodjes, yoghurt met granola, vers fruit, broodbeleg en een gekookt eitje. Oh, bijna de versgeperste sinaasappelsap vergeten. Alles perfect verpakt, alsof ze wisten dat ik dit even nodig had. Geen kruimels op de vloer. Geen gejammer over “ik lust dat niet”. Gewoon in stilte ontbijten, op mijn eigen tempo. Geen verplichtingen. Man, wat een luxe.

‘s Middags vertrok ik naar het dorpje Oisterwijk, op de elektrische fiets die ik via het park huurde. Even slenteren door het centrum, zonder tijdsdruk. Kopje thee drinken in een boekwinkel. Lunchen in het zonnetje op een terras. Dingen die normaal stressvol zijn, omdat mijn peuter zijn vinger in m’n kroket probeert te steken.

Ik raakte aan de praat met een ouder koppel. Ze vroegen me naar mijn leven en dus ook waar mijn gezin was. Ik vertelde dat ik alleen op pad ben gegaan, bewust. Ze knikten. “Slim. Dat hadden wij ook moeten doen, toen onze kinderen nog klein waren.” Dat bleef hangen en gaf me onbewust een bevestiging dat ik niet direct een slechte vader was, door even voor mezelf te kiezen.

Een midweek als resetknop

De dagen vlogen voorbij. Elke ochtend begon met een heerlijk ontbijtje en een kopje thee op het terras voor mijn suite. Elke middag eindigde met een wandeling of gewoon niksen in een hangmat. Ik sprak met bijna niemand. Toch voelde het alsof ik de beste gesprekken in tijden had gevoerd: met mezelf.

Op de laatste dag zette ik m’n koffers in de auto, liep nog een laatste rondje over het terrein en dacht: dit was geen vakantie, dit was een reset. Even weg van alles, maar dichter bij mezelf dan ooit.

Thuis werd ik begroet met tekeningen, snotneuzen en oprechte knuffels. Floris grapte: “Je bent wel een beetje op een eekhoorn gaan lijken, pap!” En ik dacht: precies goed.

Een midweek alleen op vakantie is niet egoïstisch. Het is onderhoud. Voor je hoofd, je hart en je gezin. Want hoe beter jij in je vel zit, hoe meer je kunt geven. Soms begint dat met stilte, een goed bed en een vers gekookt eitje.

P.s. check ook eens het Instagram-kanaal van KampinaStaete voor prachtige sfeerbeelden!

Als vader van twee zoons zoek ik niet alleen naar leuke dingen om met hen te doen, maar soms ook gewoon naar iets voor mezelf. Iets met een beetje spanning. Iets waardoor je de adrenaline door je lichaam voelt stromen. Iets als… parachutespringen!

Deze sprong stond al weken met hoofdletters in onze agenda. Iedere keer als ik de datum op de kalender zag, voelde ik de kriebels in mijn buik. Niet van de zenuwen – oké, misschien een beetje – maar vooral van pure enthousiasme. We keken hier zó naar uit. Een midweekje Texel, even weg van de dagelijkse chaos, met als kers op de taart: een tandemsprong uit een vliegtuig. Dat was het plan. Ik telde de dagen af als een kind dat bijna zijn schoen mag zetten. De voorpret, het plannen, het inpakken van mijn koffer – het maakte de ervaring alleen maar intenser. We waren klaar voor avontuur en dat avontuur begon op een plek waar je het misschien niet meteen verwacht: Texel. Nog specifieker: bij Paracentrum Texel. Ja, ik ben uit een vliegtuig gesprongen van 13.000 voet hoogte. Midlifecrisis? Absoluut niet! (Hoop ik…)

Een sprong in het diepe (of in de lucht)

Parachutespringen stond al jaren op mijn lijstje. Je weet wel, ergens tussen “de Chinese muur bewandelen” en “ooit een hele nacht doorslapen zonder dat mijn kind roept dat z’n knuffel een pleister nodig heeft”. Dus toen de kans zich voordeed tijdens een midweekje Texel, twijfelde ik geen moment. Bij Paracentrum Texel kun je een tandemsprong maken vanaf 13.000 voet (dat is 4 kilometer hoog voor de liefhebbers). Je kunt er ook een cameraman bijboeken die je hele avontuur filmt en fotografeert. Tip van een vader die voor deze keuze heeft gestaan: doe dat. Echt. Want als je dan toch uit een vliegtuig springt, wil je daar bewijs van.

Helaas moesten we vanwege laaghangende wolken een aantal uren wachten, voordat we daadwerkelijk het vliegtuig in mochten stappen. We vonden het fijn dat we wel het terrein konden verlaten om de omgeving te bekijken. Toen de lucht klaarde, werden we opgebeld met het verzoek om zo snel mogelijk terug te komen.

Voorbereiding met een vleugje paniek

Na een korte instructie kreeg ik mijn harnas aangemeten en mocht ik kennismaken met mijn instructeur. Een uiterst vriendelijke kerel die volgens mij al vaker uit een vliegtuig was gesprongen dan dat ik luiers heb verschoond. Je wordt stevig vastgeklikt, je krijgt wat aanwijzingen en dan? Dan stap je dat vliegtuig in. De sfeer aan boord? Best ontspannen eigenlijk. Alsof je met een stel vrienden op vakantie gaat, maar dan met het verschil dat je straks de deur uitloopt terwijl het vliegtuig nog vliegt.

Voor mensen met hoogtevrees: geloof me, je denkt van tevoren dat je het niet durft. Maar op het moment zelf, met die professionele instructeur aan je vastgehaakt, vergeet je die angst. Het is alsof je hersenen zich uitschakelen en alleen nog maar genieten. De spanning verdwijnt zodra je de lucht in gaat en het enige wat overblijft is een enorm gevoel van enthousiasme. Omdat je zo hoog in de lucht bent, heb je totaal geen besef van diepte. Iets waar mensen met hoogtevrees juist tegenop zien.

De sprong zelf: 60 seconden pure waanzin

Hoppa, daar ga je dan. De deur gaat open. De wind suist naar binnen. Je hangt letterlijk buiten het vliegtuig en dan spring je. Of nou ja, je wordt gesprongen. De eerste 5 seconde vergeet je adem te halen. Daarna vergeet je alles. Je valt met zo’n 200 km/u richting aarde. 60 seconden vrije val, gevolgd door een rustige zweefvlucht van een paar minuten zodra de parachute open gaat. Wat je dan ziet? Texel in al zijn glorie. De Noord- en Waddenzee, een stuk van Vlieland, de groene weilanden, het strand, kleine autootjes en piepkleine mensen. Wat je voelt? Een immens gevoel van vrijheid. Als vader ben je gewend om altijd alles onder controle te willen houden. Maar daar in de lucht laat je alles los. Letterlijk. (Behalve de parachute dan, dat is niet heel handig.)

Over veiligheid gesproken: wist je dat tandemspringen volgens onderzoek net zo veilig is als een potje tafeltennis? Geen grap. Het aantal ongelukken bij tandemsprongen is zeldzaam laag. Alles is gericht op jouw veiligheid: van de dubbele checks, de materiaalinspecties, tot de ervaring van de instructeurs die letterlijk duizenden sprongen op hun naam hebben staan. Ik voelde me op geen enkel moment onzeker of onveilig. Integendeel, ik denk dat ik me zelden zó vertrouwd heb gevoeld.

Waarom je die cameraman écht moet bijboeken

Ja, het is een extra investering. Maar ik beloof je: het is het waard. Mijn video is inmiddels minstens twintig keer bekeken door familie, vrienden en de meester van Floris (lang verhaal). Je krijgt honderden foto’s, video’s van het opstijgen, de sprong zelf, de vrije val en zelfs de landing goed in beeld. Maar het mooiste: je ziet jezelf een ervaring beleven die je nooit meer vergeet. Floris vond mijn ervaring “cool bro”. Sevijn vond vooral de video’s van het vliegtuigje leuk.

Voordelen van parachutespringen bij Paracentrum Texel

1. Professionele begeleiding: Je voelt je direct op je gemak door de ervaring van de instructeurs.
2. Adembenemend uitzicht: Texel is prachtig van boven. Zelfs met knikkende knieën.
3. Snelle, duidelijke instructies: Geen urenlange theorie. Gewoon to the point in nog geen 5 minuten.
4. Mogelijkheid tot cameraman: Zodat je jouw sprong keer op keer kunt herbeleven.
5. Goede organisatie: Van reserveren tot landen, alles liep soepel.
6. Toegankelijk voor beginners: Je hoeft geen ervaring te hebben.
7. Fantastische sfeer: De vibe op het terrein is ontspannen en gezellig.
8. Mooie locatie: Texel is sowieso een fijne plek voor een aantal daagjes weg.
9. Veiligheid staat voorop: Het bedrijf neemt geen enkel risico, daar waar het aankomt op veiligheid en uit onderzoek blijkt dat tandem springen extreem veilig is.

Zijn er ook nadelen?

Ja, natuurlijk. Geen ervaring is perfect. Dus hier zijn de minpunten:

1. De prijs: Met de sprong en het camerawerk ben je al snel een paar honderd euro kwijt.
2. Weersafhankelijk: Bij sterke wind of lage wolken wordt er niet gesprongen. Jammer, maar fijn dat het bedrijf veiligheid op nummer 1 heeft staan.
3. De afstand: Texel ligt op een eiland, wat betekent dat je even onderweg bent. Voor mensen uit het zuiden of oosten van Nederland is dat een flinke rit én een boottocht.

Conclusie: doen. Gewoon doen.

Parachutespringen op Texel was voor mij een ervaring die ik niet snel vergeet. Het is niet iets wat je elke dag doet, maar juist daarom zo waardevol. Als vader, als mens, als adrenalinejunkie-in-opleiding. Het gaf me even dat gevoel van volledige vrijheid en ik besefte hoe goed het is om af en toe iets te doen dat compleet buiten je comfortzone ligt.

Of je nou hoogtevrees hebt, twijfelt over de veiligheid, of denkt dat het niks voor jou is: doe het toch. Want juist dán is de beleving het meest intens. De voorbereiding, de spanning in het vliegtuig, het moment waarop je valt en het uitzicht terwijl je zweeft… het is met niets te vergelijken. Je voelt je even los van alles. Geen telefoons, geen to-do lijstjes, geen kinderen die vragen waar hun sokken zijn. Alleen jij, de lucht, en dat onbeschrijfelijk mooie uitzicht.

Dus: staat parachutespringen op je bucketlist? Schrap hem eraf. Bij Paracentrum Texel zit je gebakken.

P.s. vergeet die cameraman niet, hè.

Heerlijk hè, die eerste zonnestralen die je doen vergeten dat je maandenlang met sokken in bed hebt gelegen? Lente is een enorme verademing voor ouders met kinderen. Eindelijk kunnen ze weer naar buiten zonder eerst twintig minuten strijd te voeren over handschoenen, mutsen en dikke jassen. Maar wat doe je dan, daar in die vreemde open wereld? Hieronder deel ik 10 leuke, originele en betaalbare lente-uitjes met kinderen. Allemaal getest en goedgekeurd door team “Floris (11) & Sevijn (2)” en dat zegt wat!

1. Speurtocht in het bos (zonder app, gewoon ouderwets met papiertjes)

Ik weet het, we leven in een digitale wereld. Maar weet je wat kinderen nog altijd superleuk vinden? Pijltjes van stoepkrijt volgen of papier, opdrachten uitvoeren en uiteindelijk een schat vinden (een koekje of een stickervel doet al wonderen). Bonuspunten natuurlijk als je zelf verkleed als piraat of ridder mee rent. Floris vond het altijd al leuk, maar sinds Sevijn de route saboteert door elke steen te onderzoeken of de andere kant op te lopen, is het pas echt een uitdaging geworden.

2. Bezoek een kasteel (zoals Slot Loevestein)

Slot Loevestein is een van onze favoriete bestemmingen. Niet alleen omdat Hugo de Groot ooit ontsnapte in een boekenkist (dat verhaal alleen al is goud voor kinderen), maar ook omdat je hier van alles kunt doen: Oud-Hollandse spelletjes, musketten afvuren inclusief geluid, een echte ophaalbrug oversteken en zelfs even in een ridderharnas kruipen. Vooral geschikt voor kinderen vanaf een jaar of 7, maar ook jongere broertjes en zusjes kunnen zich uitleven op het gras en in de grote speeltuin​.

Ik schreef ooit al eens een leuk artikel over Slot Loevestein!

3. Lammetjes aaien op een boerderij

Als er één activiteit is waar vooral jonge kinderen (in ons geval Sevijn) compleet wild van worden, dan is het wel lammetjes aaien. Oké, Floris en papa vinden het ook leuk, maar we zijn te stoer om dat toe te geven. Veel boerderijen organiseren in het voorjaar open dagen waarbij je niet alleen mag knuffelen, maar ook mag helpen met voeren. Nadeel: je komt nooit weg zonder zelfgemaakt ijs of een vraag vanuit je kind of jullie ook een schaap kunnen adopteren.

4. Mini-roadtrip met picknick

Stap in de auto, rijd een uur een willekeurige richting op en stop bij het eerste leuke plekje dat je tegenkomt. Neem een picknickkleed en snacks mee en maak er een mini-vakantie van. Het hoeft echt niet spectaculair te zijn, de magie zit hem vooral in het onverwachte. Laat de kinderen bepalen waar je heen rijdt (met een muntje gooien bijvoorbeeld). Avontuur gegarandeerd!

5. Blotevoetenpad wandelen

In Nederland zijn er tientallen blotevoetenpaden en geloof me: je weet pas wat ongemakkelijk is als je met natte voeten over boomstronken en modder glibbert, terwijl je kind roept dat jij de traagste wandelaar ooit bent. Maar hé, ze herinneren zich dit soort uitjes nog jaren!

6. Bezoek een kinderboerderij mét speeltuin (de gouden combinatie)

Klinkt dit simpel? Dat is het ook! Maar juist dat maakt het zo perfect. De meeste kinderboerderijen zijn gratis (of vragen een klein bedrag) en hebben naast dieren ook een leuke speeltuin. Laat ze lekker rondrennen en hun energie eruit gooien op de trampolines, terwijl jij geniet van een kopje koffie (of, in mijn geval, een glas Fanta en een portie bitterballen). Ik noem het: lente-vaardigheden voor gevorderden.

7. Buitenbios of openluchtvoorstelling

Steeds meer gemeentes organiseren buitenfilms of theatervoorstellingen in het voorjaar. Dekentjes mee, popcorn in een zakje en klaar is kees. Floris herinnert zich nog een openluchtvoorstelling die we ooit bezochten van Peter Pan, waar de kinderen met zaklampen moesten helpen ‘de schaduw’ te vinden. Wat een unieke ervaring was dat zeg!

8. Pluktuin of bloesemtocht

In de lente staan bloesembomen in bloei en kun je op sommige plekken zelf ook bloemen plukken. Denk aan pluktuinen waar je een mandje krijgt en je eigen tulpen of narcissen mag uitzoeken. (Een narcis is een bloem, ik bedoel niet je vervelende ex die je altijd een narcist noemt!) Topuitje voor gezinnen met kinderen van verschillende leeftijden, want ook pubers vinden het stiekem leuk voor hun Instagram-feed.

9. Rommelmarkten en kinderkleedjesdagen

Rond Koningsdag zijn er overal kleedjesmarkten. Geef je kind een paar euro en laat ze zelf onderhandelen over speelgoed, boeken of andere schatten. Goed voor hun zelfstandigheid én je leert ze omgaan met geld. Nadeel: je komt thuis met zes plastic dino’s waarvan er 3 kapot zijn en een racebaan zonder batterijen. Maar hé, dat is opvoeding.

10. Bouw een insectenhotel (en plaats deze in je tuin of park)

Niet echt een “uitje” misschien, maar wel een leuke activiteit om samen buiten te doen. Verzamel hout, dennenappels, riet, takjes en ga aan de slag. Google even op “insectenhotel maken” en je hebt gegarandeerd een middagvullend programma. Sevijn vond het vooral leuk om alles weer uit het hotel te halen, zodat wij het opnieuw konden inrichten. Ook een talent!

Tot slot

De lente is hét seizoen om herinneringen te maken. Niet per se groot, duur of spectaculair, maar gewoon ‘puur’. Samen met je kinderen de wereld ontdekken, modder onder je nagels krijgen, lachen omdat je te hard van een kabelbaan afging of op het laatste moment in een moddersloot belandde. En geloof me: aan het eind van zo’n dag wil je niets liever dan… nóg zo’n dag plannen.

Op mijn verjaardag in januari kreeg ik van mijn vrouw kaartjes cadeau, waardoor we met het gezin naar Rapunzel de Musical konden gaan. Natuurlijk vind ik het leuk om een goed boek, een knutselwerkje van mijn kinderen of een rijkelijk gevulde enveloppe te krijgen. Maar een herinnering creëren met het gezin, in de vorm van een uitje, dat is voor mij goud waard.

Afgelopen weekend was het dan eindelijk zo ver, ons gezin had een date met Rapunzel! We hadden geen idee wat we konden verwachten, maar dat het een leuke middag zou worden wisten we zeker. Rapunzel de Musical is namelijk genomineerd voor de musical award ‘Beste Familiemusical 2024’ (breng je stem uit!). 

We leren onze kinderen dat het niet standaard is dat ouders met hun kinderen naar het theater gaan. Voor veel mensen is het veel geld en daarom financieel niet altijd haalbaar. Dus als we naar een zo’n luxe uitje gaan, doen we net even wat meer moeite dan anders en kleden we ons netjes aan. Bij Rapunzel de Musical is dat overigens helemaal niet nodig. Alle kinderen mogen verkleed naar de show komen en de mooiste creatie maakt zelfs kans op een sprookjesachtige prijs!

Rapunzel de Musical: het betoverende verhaal

In een land hier ver vandaan woont de prachtige prinses Rapunzel, samen met haar moeder (de koningin). Het haar van Rapunzel is ontzettend lang en mag enkel geknipt worden met een gouden schaar. Elke andere schaar zorgt er namelijk voor dat zij in steen zal veranderen. De koningin en haar dochter trekken door heel het land om een kapper te vinden met een gouden schaar, die de vloek eindelijk kan verbreken. 

Eenmaal aangekomen in een klein dorpje ontmoet Rapunzel kappersknecht Tobias. Hij vindt de prinses geweldig en is direct tot over zijn oren verliefd op haar. Maar ook de molenaarszoon heeft een oogje op Rapunzel en smeedt samen met zijn moeder snode plannen om de prinses voor zich te winnen. Zij zien zichzelf graag leven in rijkdom, inclusief het wonen in een prachtig paleis. Helaas lukt het hen niet om indruk te maken op Rapunzel, dus besluiten ze haar maar te ontvoeren.

Eenzaam opgesloten in de top van de molen droomt Rapunzel van een stoere man die haar komt bevrijden. Zal het Tobias lukken om de prinses te vinden en wint hij het van de molenaarszoon en zijn gevaarlijke moeder?

Rapunzel de Musical: onze ervaring

Van Hoorne Studio’s weet een geweldige musical neer te zetten voor jong en oud. Het zal ons in ieder geval niets verbazen dat ze wederom een prijs in de wacht slepen voor hun prestatie. We hebben enorm gelachen om de grappen die in het stuk verwerkt zitten, al zijn deze voornamelijk gericht op de kinderen. De rollen worden top uitgevoerd door de cast en de sfeer in de zaal, met allemaal enthousiaste kinderen, maakt het plaatje absoluut compleet.

Zoals gezegd mogen kinderen verkleed naar de voorstelling komen. Na de show zijn de acteurs bereid om gezellig, in de foyer, met jouw kind op de foto te gaan. Floris wilde niet op de foto met een prinses, want dat is op zijn leeftijd helemaal niet stoer. Desalniettemin hebben wij als gezin enorm genoten van de musical!

Winactie: Rapunzel de Muscial

Wil jij ook graag met jouw kind naar deze fantastische voorstelling van Rapunzel? Dan heb ik ontzettend leuk nieuws! Van Hoorne Studios heeft 2 TICKETS beschikbaar gesteld die ik namens hen mag verloten onder mijn volgers.

De spelregels zijn eenvoudig:

1. Volg JFD en Van Hoorne Studios op Instagram
2. Zoek mijn post op Instagram over deze winactie en like hem
3. Deel mijn post op Instagram in je verhaal
4. Tag minimaal 2 personen in een reactie op Instagram

Op zondag 31 maart ontvangt de winnaar een berichtje via zijn/haar Instagram account.

Aanvullende voorwaarden:

1. De winnaar kiest zelf een dag en locatie voor het bezoeken van de musical, uiteraard op basis van beschikbaarheid.
2. De kaartjes worden geleverd door Van Hoorne Studios zelf. JFD geeft enkel de gegevens van de winnaar door aan Van Hoorde Studios.
3. De naam van de winnaar kan mogelijk online worden gedeeld tijdens de bekendmaking.
4. Alle voorwaarden lees je op deze pagina.

Website Van Hoorne Studios | Foto’s gemaakt door Wim Lanser

Een tijdje geleden hadden mijn vrouw en ik even een dagje geen kinderen. Floris was bij zijn moeder en Sevijn was druk bezig de lectuurbak overhoop te trekken bij opa en oma. Ondanks dat het erg verleidelijk is om dan schaamteloos de hele dag in bed door te brengen, kozen we er toch voor om samen de wereld te verkennen. Nou ja, een stukje van de wereld dan. Om de week plannen wij namelijk een date-dag, om niet te vergeten dat wij naast het ouderschap ook nog partners zijn. We proberen unieke herinneringen te creëren en weg te blijven van de ‘oh-dan-gaan-we-maar-weer-uit-eten-dates’. Deze keer bracht onze creativiteit ons naar Antwerpen en bezochten we het goed beoordeelde museum ‘Chocolate Nation’.

Wat is er te doen bij Chocolate Nation in Antwerpen?

Chocolate Nation is niet zomaar een museum, het is een belevingsmuseum. België staat wereldwijd bekend om haar Belgische chocolade, ondanks dat het maar een klein landje is. Maar hoe is dit ontstaan en waarom nou juist in België?

In een prachtig, groot pand volg je een route van 14 kamers, elk voorzien van een eigen thema. De tour wordt volledig ondersteund door een audiogids, die je bij je draagt en in elke ruimte activeert. Jouw reis begint in de cacaoplantages rond de evenaar. Je leert alles over de groei van de cacaoboon en hoe deze uiteindelijk naar de grootste opslaghaven van cacao ter wereld wordt vervoerd, Antwerpen. Een enorme, magische machine laat vervolgens zien hoe er van cacaobonen verrukkelijke Belgische chocolade wordt gemaakt. 

Heel het museum straalt chocolade uit en de Belgen weten als geen ander een warm sfeertje neer te zetten (niet te warm, dan smelt de chocolade natuurlijk). Het museum is zeer modern en ondanks dat je veel moet luisteren, gaat de tour niet vervelen. Chocolate Nation heeft meerdere plekjes ingericht waar je leuke foto’s kunt maken. Als klap op de vuurpijl kun je, aan het einde van de tour, maar liefst 10 verschillende smaken (vloeibare) chocolade proeven. Tip: als je op een rustig moment gaat, heb je de kans om verschillende smaken meermaals te proeven. Dit uhm, heb ik van de neef van een vriend gehoord.

Je zou kunnen zeggen dat een bezoekje wat aan de prijzige kant is. Je betaalt namelijk €20,- per volwassene, voor een museum waar je binnen maximaal twee uur weer buiten staat. Toch duurde de tour voor ons lang genoeg, zonder dat het saai werd. Daarom vonden wij het achteraf gezien niet erg om dit bedrag te hebben betaald, je kreeg – ondanks de relatief kortere duur – waar voor je geld. 

Mijn vrouw en ik zijn samen naar dit museum geweest, maar het museum is ook erg leuk voor kinderen met een leeftijd vanaf ongeveer 8 jaar.

Voor welk seizoen is Chocolate Nation geschikt?

Het museum is binnen, dit beantwoordt natuurlijk al grotendeels de vraag. Chocolate Nation is het hele jaar geopend, zelfs op feestdagen. Je kunt hier dus altijd terecht. Toch zou ik adviseren om het museum te bezoeken met mooi weer. Je kunt je bezoek dan koppelen aan een leuk middagje winkelen in het hartje van Antwerpen. Winkelstraat ‘De Meir’ ligt op zo’n 3 minuten lopen van het museum en is de perfecte straat om samen met je partner nog meer geld uit te geven.

Ondanks dat het museum alle dagen van het jaar geopend is, zou ik toch aanraden om op een rustig moment te gaan. Aangezien je de tour via een audiogids volgt, wil je niet continu gestoord worden door grote groepen mensen die van links naar rechts schieten. Ook het proeven van de chocolade (toch een leuk onderdeel) is het meest toegankelijk op rustige momenten. Zoals gezegd kun je dan op je gemak bepaalde smaken meermaals proeven. Op drukke momenten is dit niet toegestaan. Je maakt dan de ronde af en verlaat de ruimte, zodat nieuwe gasten aan de proeverij kunnen beginnen. 

Een aanvullende tip voor een bezoek aan Chocolate Nation

Mannen blijven mannen en het proeven van wat vloeibare chocolade vult natuurlijk niet onze maag. Deze tip is speciaal voor de heren (en dames) die snappen dat de liefde van een man door de maag gaat!

Op een aantal minuten lopen van winkelstraat ‘De Meir’ vind je restaurant Amadeus. Dit restaurant is, net als het museum, elke dag geopend en serveert onbeperkt spareribs voor een zeer schappelijk tarief (rond de €25,-). Amadeus heeft een klassieke, unieke sfeer en doet denken aan een grote, huiselijke woonkamer. De vriendelijke bediening loopt voortdurend rond met verse spareribs en gepofte aardappelen. Je hoeft maar je hand op te steken en je lege bord is weer goed gevuld. Je kiest zelf hoeveel saus je over jouw vlees giet, terwijl je jouw mond hebt volgepropt met aardappel, voorzien van kruidenboter met kerrie smaak. Als dit niet de perfecte afsluiting van jullie dag is, dan weet ik het niet meer!

Ook hier nog een kleine tip: bestel een grote fles frisdrank. Dit is goedkoper dan losse drankjes bestellen.

Let op: het restaurant is elke dag pas geopend vanaf 18.00 uur en reserveren is écht aan te raden, ongeacht de dag!

Inmiddels is het bijna 10 jaar geleden dat ik voor het eerst de titel ‘vader’ mocht dragen en dat moet natuurlijk gevierd worden!

Er is in het afgelopen decennium een heleboel veranderd. Woonplaats, echtscheiding, carrière, hertrouwd, tweede zoontje, kledingstijl, smaak qua interieur, vriendengroep en nog veel meer. Wat echter ongewijzigd is gebleven, in al die jaren, is onze onvoorwaardelijke liefde voor de Efteling.

‘Een wereld vol wonderen’, dat is de leus die dit attractiepark sinds 2015 voert. Jaarlijks trekt de Efteling maar liefst 5,4 miljoen bezoekers, wat resulteert in een omzet van ruim 260 miljoen euro. Daarmee plaatst de Efteling zich in de top 25 (#22) van meest bezochte themaparken ter wereld. Dat is natuurlijk een immense prestatie voor een park uit het kleine Kaatsheuvel, in de rook van Tilburg. Ben jij hier nog niet geweest? Dan mis je absoluut een ervaring, een droom die uitkomt, een dagje weg om nooit meer te vergeten!

De Efteling, waar sprookjes tot leven komen

Eerlijk is eerlijk, ik parkeer het liefst zo dicht mogelijk bij de ingang. Ja, vergelijk me maar gerust met een ‘anti-lope’. Zeker op drukke dagen kan het best een flink stukje wandelen zijn tot de ingang van het park (10 min)*. We weten natuurlijk allemaal dat dit niet stimulerend is voor kleine kinderbeentjes die het liefste getild willen worden. Aangekomen bij het indrukwekkende dak boven de entree, oftewel Het Huis van de Vijf Zintuigen, vergeet je direct de irritaties van het lopen, want hier begint toch echt de magische beleving al te prikkelen in je buik.

* Tip: maak een foto van het bord waar je geparkeerd staat, anders kan het zoeken naar je auto heel heel héél erg lang duren. Dat heb ik zelf uhm, heb ik van ‘een vriend’ gehoord.

Zodra je door de toegangspoorten bent gelopen kun je 2 routes kiezen, richting Symbolica of richting Fata Morgana. Op de achtergrond speelt via talloze boxen de sfeervolle en uiterst aangename muziek (die je de weken daarna niet meer uit je hoofd krijgt). Ondertussen moet je even wachten op een passerende stoomlocomotief die het sfeerbeeld compleet maakt. De geur van lekkernij – in welke vorm dan ook – draagt ook bij aan de beleving en je betrapt jezelf erop dat je een vogel in de bosjes kort aanzag voor een kabouter. De sfeer zit er goed in, maar welke attractie bezoek je als eerste?

Fata Morgana

Floris en ik beginnen onze route eigenlijk steevast met een bezoekje aan Fata Morgana. Wanneer het park net geopend is, zijn de wachtrijen natuurlijk nog niet zo lang. In een bootje reis je door Oosterse dorpjes, waar armoede wordt afgewisseld met rijkdom. Ontsnap uit de donkere kerkers met gevangenen en vaar door de woonkamer van de Sultan. Laat je niet afschrikken door de levensgrote reus die zijn edelstenen, zilveren kandelaren en gouden munten met zijn leven zal bewaken. Als volwassene zie je natuurlijk dat bepaalde aspecten van Fata Morgana enigszins verouderd zijn, maar voor een kind is elk boottochtje een unieke reis door een prachtige Oosterse wereld, zelfs na 482 keer. Geloof me!

Sprookjesbos

Ook een wandeling door het zeer uitgebreide en perfect onderhouden Sprookjesbos mag natuurlijk niet ontbreken op je lijstje. De Efteling zorgt ervoor dat peuters, kleuters, pubers en volwassenen niets te kort komen in dit bos. De vele verschillende verhalen van de Sprookjesboom zijn bij Floris favoriet geweest (toen hij jonger was) en werden nooit saai. Op een zonnige dag kon hij gerust 25 minuten luisteren naar de verhalen van deze bewegende boom, terwijl papa op een bankje aan het genieten was van het uitzonderlijk lekkere zonnetje. Midden in het Sprookjesbos ligt een klein openluchttheater, waar op gezette tijden shows plaatsvinden met o.a. handpoppen. Ook de Trollenkoning, Langnek, Hans en Grietje, het kabouterdorp, Pinokkio, de schat-bewakende draak en de Nieuwe Kleren van de Keizer blijven leuk, keer op keer.

Tip: bij de ingang van het Sprookjesbos staat een bord. Dit is een perfect plekje om als gezin (of van je kinderen) een herkenbaar kiekje te schieten. Sinds de geboorte van Floris maak ik hier – bij vrijwel ieder bezoek – een foto. Ik heb nu dus foto’s bij dit bord van baby Floris tot peuter, tot kleuter en van zomer tot winter. 

Carnaval Festival

De grootste vrienden van Floris in de Efteling zijn natuurlijk Jokie en Jet, een kleine rode nar met een vogeltje als metgezel. In een karretje reis je in 8 minuten de hele wereld rond. Bekijk de toren van Pizza in Italië, passeer een grote Chinese draak, reis door de jungle van Afrika, kom oog in oog te staan met Japanse Sumoworstelaars en maak een tochtje onder het ijs van Alaska. Carnaval Festival bestaat uit zo’n 275 zeer kindvriendelijke/kleurrijke poppen en de bekende muziek zorgt ervoor dat je kind dit ritje niet snel zal vergeten.

Naast deze 3 uitgelichte attracties zijn er nog vele andere dingen te doen, zowel voor jong als oud. Zo genieten Floris en ik regelmatig van de Oude Tufferbaan, de Droomvlucht, Symbolica, Joris en de Draak en natuurlijk een ritje in eerder genoemde stoomlocomotief. Nu Floris wat ouder is, wil hij dolgraag in De Baron, Vogel Rok en ook de Python mag niet worden overgeslagen. Papa wordt een jaartje ouder en bedenkt elke keer vakkundig een smoes om niet overal in mee te hoeven. 

Voor welke leeftijd is dit uitje geschikt en in welk seizoen?

De Efteling is zo gigantisch groot, dat het een genot is voor iedere leeftijd om hier een dagje (of weekendje) rond te lopen. Er valt zoveel te ontdekken, te zien, te proberen, te proeven en te bekijken dat een enkele dag eigenlijk niet voldoende is. Ook voor oudere kinderen, tieners en volwassenen is er genoeg te doen om een leuke dag te hebben. Denk aan de vele achtbanen, de shows die worden gegeven en natuurlijk de bekende attracties zoals Droomvlucht.

In de wintermaanden wordt de Efteling volledig omgetoverd tot een sneeuwachtig sprookje, namelijk de Winter-Efteling. De paddestoelen worden voorzien van ijspegels, bomen worden met witte sneeuw ingespoten, de kabouters in het Sprookjesbos dragen een sjaal en er wordt een grote tent opgezet waarin men kan schaatsen of kan genieten van een glaasje warme glühwein. Verspreid over het park worden grote kampvuren aangestoken en zorgen verschillende groepjes entertainers (zangers) voor een unieke beleving. Overal is iets te zien en aan iedereen wordt gedacht.

Daarnaast zijn er bijzonder veel overdekte attracties en bevinden vrijwel alle wachtrijen zich voornamelijk onder daken. Dus ook op koude of regenachtige dagen is een dagje Efteling absoluut geen straf en 365 dagen per jaar een uitje dat je niet snel meer zult vergeten!

Winactie

Op 16 december vier ik de tiende verjaardag van mijn oudste zoon Floris en daarmee dus ook dat ik 10 jaar vader ben, hieperdepiep hoera. Die dubbele mijlpaal wil ik bijzonder graag met jullie delen in de vorm van een geweldige winactie!

Graag geef ik 2 gezinnen EEN JAARABONNEMENT op de Efteling, voor maximaal 4 personen per gezin. Je leest het goed. Een jaar lang met jouw gezin naar dit prachtige attractiepark, volledig op mijn kosten!

De spelregels zijn eenvoudig. Ik maak één gezin blij via Instagram en één gezin via Facebook. Je mag op beide platforms meedoen, om zo extra kans te maken op deze bijzondere prijs.

1. Volg JFD op Instagram en/of Facebook (het liefst allebei)
2. Zoek mijn post over deze winactie en like hem
3. Deel mijn post op social media in je verhaal
4. Tag minimaal 2 personen in een reactie onder de post (het liefst andere vaders of moeders)

Bonus: Laat in de reacties van dit blogartikel weten waarom je graag een abonnement op de Efteling zou willen winnen.

Deze winactie heeft GEEN concrete einddatum.

Zodra mijn account op Instagram 1000 volgers heeft bereikt, verloot ik de prijs op dit platform. Voor Facebook geldt een streven van 500 ‘vind ik leuks’ voor mijn pagina. Is dat doel bereikt, dan zal ook daar een gezin een geweldig jaar beleven!

Voorwaarden van de winactie:

1. Alle voorwaarden lees je op deze pagina
2. De winnaars ontvangen een persoonlijk bericht via hun social media account
3. Het doel van deze winactie is meer naamsbekendheid voor JFD en meer loyale volgers. JFD zal het bericht tevens promoten via een betaalde advertentie. Wordt het aantal volgers niet behaald, dan heeft JFD het recht de winactie in te trekken of te wijzigen (bijvoorbeeld het aantal winnaars, het vereiste aantal volgers of het maximaal aantal personen binnen het gezin).

‘Papa, wist jij dat Hugo de Groot via een boekenkist is ontsnapt uit Slot Loevestein?’ Al die leerzame feitjes die Floris leert op school, ik krijg er geen genoeg van. Hij vindt het geweldig om nieuwe kennis op te doen en het leuke is dat hij vrijwel alles onthoudt (behalve dat hij zijn handen moet wassen als hij uit school komt, of zijn sokken in de was moet gooien voor hij gaat slapen). 

Ik kijk hem aan en zeg: ‘Weet je wat, volgens mij vind je dit onderwerp best interessant. Ik stel voor dat we een dagje naar het kasteel gaan. Dan kun je zelf zien hoe het er in die tijd daar aan toe is gegaan.’ Hij vliegt me om mijn nek en een dikke kus bezegelt onze afspraak. We hebben een tijdje terug ons Efteling abonnement opgezegd en ingeruild voor een Museumkaart. We genieten regelmatig van de leukste musea en hoeven, door de eenmalige investering, nergens meer entreegeld te betalen. Een aantal dagen later stappen we met ons gezin in de auto. Slot Loevestein, here we come!

Wat is er te doen in Slot Loevestein?

Op de website van het slot lees je: Een dagje Loevestein is een groots avontuur voor jong en oud. Deze stelling weten ze absoluut waar te maken. Wanneer je het terrein betreedt, loop je door een achttiende-eeuws soldatendorpje. Slot Loevestein is namelijk nooit door adellijke families bewoond, maar heeft vrijwel altijd gediend als een militaire nederzetting. De huisjes zijn klein en een aantal van hen wordt gebruikt om opgravingen tentoon te stellen. Wat weinig mensen weten is dat het Slot tevens een archeologische site is. Het grootste deel van alle opgravingen (zo’n 6000 stuks) heeft het museum zelf verricht!

Wanneer je doorloopt naar het Slot zelf, kunnen kinderen (en ouders) zich tussendoor nog even vermaken met Oud-Hollandse spelletjes. Via een ouderwetse ophaalbrug loop je het prachtige kasteel binnen. Wat direct opvalt is de tijdelijke tentoonstelling ‘Monddood’, die toch wel veel ruimte in beslag neemt. Wereldwijd worden er nog altijd mensen opgepakt die een andere mening hebben en deze luidkeels verkondigen. Tussen tralies van touwen kun je luisteren naar hun ingrijpende verhalen. Ook kun je een brief schrijven aan een gevangene die door Amnesty wordt bezorgd bij de desbetreffende persoon.

Ook Hugo de Groot had een andere mening en werd daardoor, zonder eerlijk proces, tot levenslange opsluiting veroordeeld in Slot Loevestein. Maar onze Hugo was niet van plan zijn volledige leven door te brengen in één (grote) kamer in het kasteel. Samen met zijn vrouw smeedde ze een plannetje. Hij liet boeken komen in een grote kist, legde deze in zijn bed en kroop zelf de kist in. De kist verliet het kasteel en tadaa, Hugo was weer vrij! Dit is natuurlijk de beknopte variant, maar het museum organiseert regelmatig ‘voorleesdagen’ die een stuk leuker, interactiever en interessanter zijn.

Wanneer je het kasteel volledig hebt bekeken, en jezelf in een zwaar harnas hebt gehesen, kun je buiten nog leuke activiteiten doen. Op de vestingwallen leer je musket schieten (met geluidssignalen) en laat je buskruit ontploffen met een kanon. Vervolgens dump je jouw kind… sorry, ik bedoel: Vervolgens laat je jouw kind lekker spelen in de speeltuin, terwijl jij geniet van een heerlijk drankje en verse chocolade-muffin. 

Voor welke leeftijd is dit uitje geschikt en in welk seizoen?

Slot Loevestein is absoluut een leuke ervaring voor het hele gezin. Maar verwacht niet dat de allerkleinsten het hier een hele dag leuk zullen vinden. Floris was ten tijde van het bezoek negenenhalf jaar oud en zijn school had dit onderwerp recent klassikaal besproken. Er is dan herkenning en op die leeftijd zijn ze oud genoeg om ook extra informatie tot zich te kunnen nemen. Het museum wisselt theorie en praktijk op een goede manier af, waardoor het voor kinderen lang genoeg interessant blijft. 

Ook als je geen kinderen hebt, is het kasteel absoluut de moeite waard om eens te bezoeken. Aangezien Loevestein in de uiterwaarden van de Maas en de Waal ligt, is het uitermate geschikt voor de natuurliefhebbers onder ons. De omgeving leent zich goed om een stukje te wandelen of te fietsen en voor je het weet sta je oog in oog met een kudde Konikpaarden of een wilde Rode Geus. 

Het Slot is prima op regenachtige dagen te bezoeken, maar toch raad ik aan – als je met kinderen gaat – om een zonnige dag uit te kiezen. De buitenactiviteiten zijn minstens zo leuk als de kennis die ze binnen op kunnen doen. Als je op een regenachtige dag gaat, verliest het kasteel een deel van zijn charme en tevens een deel van de mogelijkheden. Wel droog, maar geen zon? Ook dan kun je je hier perfect vermaken.

Een aanvullende tip voor een dagje Slot Loevestein

Je komt het nog zelden tegen, maar parkeren bij het Slot doe je volledig kosteloos! Houd er wel rekening mee dat je zo’n tien minuten moet lopen vanaf het parkeerterrein om bij de ingang te komen. Mindervaliden kunnen dichterbij parkeren of zich laten afzetten bij de vestingbrug.

Het is tevens aan te raden om de Facebookpagina van Slot Loevestein te volgen. Het museum organiseert regelmatig spectaculaire activiteiten, waaronder een Sintfestijn, een riddertoernooi, filmavonden op het gras, voorleesdagen en nog veel meer!

‘Floris, weet je waar wij naartoe gaan?’, vraag ik terwijl we in de auto stappen. Zijn antwoord is ontkennend. ‘We gaan naar een plek waar jij groter bent dan huizen, vliegtuigen, boten en treinen…’, zo probeer ik hem te prikkelen. Even denkt hij na en antwoord: ‘Maak jij een grapje papa?’ Nee, ik spreek de volledige waarheid want deze plek bestaat echt. Wij gaan een dagje naar Madurodam!

Voor de mensen die Madurodam niet kennen: Madurodam is Nederlands grootste miniatuurstad, gelegen in Den Haag. Jaarlijks trekt dit park zo’n 650.000 betalende bezoekers en wij konden natuurlijk niet achterblijven. Vanuit het prachtige Tilburg (onze woonplaats) vertrokken wij richting onze politieke hoofdstad. Zelf was ik nog nooit in dit park geweest, ik wist dus niet precies wat we konden verwachten. Maar eenmaal aangekomen verdwenen alle twijfels en voelde we ons direct welkom!

*Een kleine tip: de parkeerkosten bedragen €11,- per dag. Je kunt deze direct bij aankomst betalen bij de automaat aangezien het een vast tarief is. Dit bespaart je een hoop tijd aan het einde van de dag, wanneer iedereen naar huis wil gaan.

Wat is er te doen in Madurodam?

Het complete park ligt lager dan de toegangspaden, waardoor je direct een mooi overzicht hebt van het geheel. Mijn eerste gedachte: wat is het hier klein. Dan bedoel ik in dit geval niet alle maquettes van gebouwen, maar het park zelf oogde niet al te groot. Over 2 uur zitten we weer in de auto, dacht ik. Niets bleek minder waar.

Madurodam biedt een prachtige afwisseling tussen ‘zien’ en ‘doen’. Er zijn vele bekende gebouwen, parken en bedrijven te bezichtigen in het klein. Denk daarbij aan Schiphol, verschillende musea, het Binnenhof, een voetbalstadion, een kermis en zelfs een kleine verwijzing naar de Efteling. Kun jij hem vinden?

Ook zijn er een aantal overdekte programma’s die je kunt bijwonen. Zo wordt er in het gebouw van ‘De Waterwolf’ op indrukwekkende wijze vertelt hoe Nederland op een onmogelijke plek van water land heeft gemaakt. En in het pand van ‘Nieuw Amsterdam’ stap je aan boord van het schip De Vergulde Bever. Vaar van Amsterdam naar Nieuw Amsterdam (tegenwoordig New York) en beman de kanonnen!

Het is voor iedere leeftijd leuk om door mini-Nederland te lopen, maar kinderen willen natuurlijk ook iets actiefs beleven. Daar heeft Madurodam uiteraard op geniale wijze aan gedacht:

Werk samen met andere kinderen om plastic containers van een schip te lossen. Dit doe je met een geautomatiseerde kraan die je zelf kunt besturen! Steek je vinger in een lekke dijk en voorkom dat alles onder water komt te staan. Laad je eigen schip vol met blokken en leer hoe het gewicht op schepen verdeeld moet worden. Of hang aan een touw: hoeveel kazen kun jij omhoog tillen? Lees hier alle activiteiten die Madurodam te bieden heeft.

Daarnaast zwemt er in de wateren van het park enorm veel vis. Hoe groot en hoe duur de attracties ook mogen zijn, de vissen trokken toch wel enorm de aandacht bij Floris. Dus dit beschouw ik als een extra activiteit die niet op de website beschreven staat. 

Voor welke leeftijd is dit uitje geschikt En in welk seizoen?

Tja, deze vraag is lastig te beantwoorden. Een baby zal logischerwijs niet heel veel meekrijgen van al het moois dat Madurodam te bieden heeft. Maar als jij het heerlijk vindt om met een kinderwagen door het park te lopen, wie houdt je tegen?

Toch denk ik dat Madurodam geschikt is voor kinderen vanaf 4-5 jaar. De spanningsboog om naar alle miniatuurgebouwen te kijken is voor jongere leeftijden niet voldoende. Ook Floris (5,5 jaar ten tijde van het bezoek, alweer een tijdje terug dus) had regelmatig afleiding nodig met dingen die hij kon ondernemen. Al dat kijken wordt natuurlijk ook een keertje saai.

Zoals vrijwel alle uitjes die buiten zijn, raad ik aan Madurodam te bezoeken op een mooie, zonnige dag. Er zijn veel activiteiten met water (dijk, boten, een vaargeul, etc.) en nat worden is helemaal niet erg mits de zon schijnt. Ook de grote speeltuin is natuurlijk alleen aantrekkelijk als het zand speelbaar is. Vanuit mijn persoonlijke mening zijn er te weinig activiteiten die men binnen kan doen, waardoor Madurodam geen ‘place to be’ is op regenachtige dagen.

Een aanvullende tip voor een dagje Madurodam

Madurodam ligt op slechts 7 minuten afstand van Scheveningen, waar je terecht kunt voor een heerlijke strandwandeling of een zomers diner bij één van de vele strandtenten. Loop over de boulevard en laat tevens een leuk portret tekenen van je kind door de aanwezige karikaturisten/sneltekenaars. Investeer in herinneringen, het is echt de moeite waard.